Zien, horen, voelen & ruiken….

Nogmaals vrijwilligerswerk doen in Zuid-Afrika, het stond al lang op m’n lijstje.  Zuid-Afrika, een prachtig land met een speciale, interessante geschiedenis. Een fauna en flora om U tegen te zeggen en o zo vriendelijke mensen.  Ik heb een lange geschiedenis met Zuid-Afrika en beschouw het als m’n tweede thuisland.

Zien, horen, voelen & ruiken…wat een natuur!

Ik ben Homestars vzw dankbaar voor deze opportuniteit.

 

Zuid-Afrika moet je zien, maar vooral ook horen, voelen, ruiken… Ik vind het moeilijk mijn indrukken neer te pennen, maar lees hieronder m’n poging:

THE SEED PAPER PEOPLE     … growing paper…

Team van de papierfabriek! Wat een gezellige groep!

1ewerk: brochures ophalen in de papierfabriek in Malmesbury.  Hun hoofddoel: daklozen opleiden en tewerkstellen. Met terechte trots leiden ze me rond.  Ik zie hoe gerecycleerd papier vermengd wordt met plantenzaadjes (je kan dit papier dus letterlijk planten).  Alles wordt met de hand gemaakt.  De afgewerkte producten krijgen een klevertje “handmade by” met de naam en foto van een medewerk(st)er.  Top! Papier voor bedrijven, aankondigingen, wenskaarten, bladwijzers, kalenders, brochures,…  Jammer dat ik aan m’n kilootjes van m’n koffer moet denken, anders zou ik meer kopen.

ROUGH DIAMOND TOURS

Met de brochures ga ik naar het toerismekantoor en verschillende hotels in Kaapstad.  The Rough Diamond Tour is een dagtrip die je naar de papierfabriek brengt, het pittoreske dorpje, Darling, en het West Coast National Park, met als afsluiter een avondmaal bij zonsondergang. Een gedeelte van de inkomsten gaat naar de vzw.

Nieuwe flyers voor Rough Diamond Tours. Opgehaald en aan marketing gedaan! Lekker te voet de stad verkennen…zalig!

In de hotels zijn ze gecharmeerd door dit mooie verhaal van de tewerkstelling. Dit vereist natuurlijk regelmatige opvolging.  Hopelijk vinden ze in Kaapstad vrijwilligers om regelmatig bij deze hotels langs te gaan, want dit moet je wel warm houden.

 

 

 

THE LIGHT HOUSE     … safe haven…

Met Jolene van The Light House.

“De crèche” genoemd, maar het is ook een kleuterschool: er zijn 24 kindjes ingeschreven van 0 tot 6 jaar. Er staan er al veel op de wachtlijst, maar door plaatsgebrek kunnen ze die er niet bij nemen.  De crèche is in een huisje in de township van Tulbagh en is open van 6.30-18 uur  Na een idee en een brainstorming startte de crèche in oktober 2017 met de eerste kindjes. Enkele dames hebben een dagplanning opgesteld, met o.a.: spelen, zingen, luisteren naar verhalen uit de kinderbijbel, lunchen (gemaakt door plaatselijke vrijwilligers, ik mocht dit ook 2x doen). Voor de lunch worden de mondjes, handjes en al wat nog vuil is, gewassen. Daarna krijgen ze een propere pamper aan en gaan ze rusten.  Jolene neemt het grootste deel voor zich, maar wordt soms geholpen door 3 andere dames.  Alle vier vrijwilligsters.

Ik moet bekennen: toen ik de crèche voor het eerst zag, flitste toch even door mijn hoofd “worden veiligheid en hygiëne overschat in België?” Maar ze roeien met de riemen die ze hebben en ze doen dat zeer goed.  De kindjes spelen vol enthousiasme met het speelgoed dat echt niet meer in goede staat is.  Een klein meisje porde mij steeds aan met haar pluchen ijsje “LIK, LIK!!”, zo schattig… en alle kindjes moesten de fotootjes die ik nam “SIEN, SIEN!!” “Mister Springbok” (omdat hij dit t-shirt droeg) was fier toen ik hem zo noemde.

in mijn hart…amai!

De kindjes zullen in de toekomst in 3 groepen verdeeld worden: 0-18 maanden; 18 maanden-3 jaar; 3-5jaar. Hiervoor hadden ze educatief materiaal nodig. Voor m’n vertrek had ik toch ff het lef gehad en de familie aangesproken om eventueel bij te dragen aan deze aankoop. En ja hoor, we legden samen genoeg geld bijeen. Samen met de betrokkenen ter plaatse, waren we bijzonder opgetogen over deze educatieve boekjes, waarmee zeer professioneel met de kindjes gewerkt kan worden.  Door de filmpjes die ik naar het thuisfront stuurde, kreeg ik nog meer centjes en konden we zelfs individuele werkboekjes voor de kindjes kopen.  En een beetje nieuw speelgoed kon er ook nog wel bij… joepie!!

Ter plaatse doen ze momenteel ook aan fondsenwerving (bv. om meer plaats te voorzien), zodat er een mooie samenwerking tussen Noord-Zuid is.  Ik vind dit een prachtig verhaal dat heel snel een mooi resultaat behaalt.

MONTROUGE SKOOL    lagere school, Tulbagh

Meehelpen in de klas van Juf Louise: 54 kinderen, 2 verschillende graden: graad 2 (8-jarigen) en graad 3 (9-jarigen).  Te weten dat er in iedere graad snelle en trage leerlingen zijn… Eerlijk: na de eerste dag  “es ek baie moeg”… de drukte, het lawaai,… (of zit die slapeloze nacht er voor iets tussen).  Hoed af voor Juf Louise! De dag erna, ben ik het al gewoon 😉

De juf, neemt soms graad 2, soms graad 3, soms allen samen. Regelmatig een slogan ertussen “Graad dries hou op, zet die handen opdie kop!” of een felicitatie voor een leerling die iets goeds deed. Ik zie er echter veel meer, beleefdheid, respect en discipline dan in onze scholen.

Niet altijd bekende voornamen, maar de achternamen zijn meestal Nederlands klinkend.  Ik krijg hier ineens een Afrikaans bad, ze mogen individueel komen voorlezen bij mij. Allen mooi in uniform, jammer genoeg hangen hier toch wat verborgen verhalen achter.  De kinderen van het weeshuis kunnen  bv. niet mee gaan sporten ‘s namiddags.  Toen er kindjes mij kwamen knuffelen, zei de juf dat ik misschien de enige ben in lange tijd die ze kunnen knuffelen en er uiteraard een terugkrijgen.  De gezinssituaties zijn niet altijd optimaal, alcohol en drugs zijn de grote boosdoeners. Juf Louise zegt dat ze voorheen in een “rijke school” lesgaf, maar dat ze deze leerlingen in Montrouge voor niets zou willen missen.  Ik begrijp haar volkomen. Er is een meisje dat echt niet uit mijn gedachten gaat. Zij was goed, maar had wat persoonlijke aandacht nodig… tja met 54… ik heb haar geholpen, maar dat lieve gezichtje… ik hoop dat het haar goed gaat.

Ik hoop dat het alle kindjes uit Tulbagh goed gaat en dat ze mede door de vrijwilligers samen kunnen bouwen aan een mooie toekomst.  Ik durf erop te vertrouwen.

De mooie momenten die ik met hen beleefde zitten in m’n hart en draag ik voor altijd mee.

Bedankt Homestars, ik zeg zeker geen vaarwel Tulbagh! Hopelijk tot gauw!

Back home in Antwerpen en…terugkoppeling naar Gemma. Mis het alweer…

Reinhilde

Eén gedachte over “Zien, horen, voelen & ruiken….”

  1. Way to go Reinhilde! Fantastisch wat je doet en hoe je je boodschap uitdraagt. De wereld wordt mooier met jou!!!

Reacties zijn gesloten.